ਮੁੰਬਈ: ਲਗਭਗ ਤਿੰਨ ਦਹਾਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਫਿਲਮ ਬਾਰਡਰ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਿਨੇਮੈਟਿਕ ਅਨੁਭਵ ਹੀ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵੀ ਬਣ ਗਈ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਬਾਰਡਰ 2 ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਵੀ ਸੀ: ਕੀ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਹੇ ਸੀਕਵਲ ਰੁਝਾਨ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਫਿਲਮ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸਲ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖੇਗੀ? ਅੰਤਰਾਲ ਤੱਕ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਾਨੂੰ ਭਰੋਸਾ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਹਾਂ , ਬਾਰਡਰ 2 ਨੇ ਆਪਣੇ ਜ਼ਜਬਾਤ ਖੋਣ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੇ ।
ਪਹਿਲਾ ਅੱਧ: ਕਹਾਣੀ ਦੀ ਨਬਜ਼
ਬਾਰਡਰ 2 ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਉਸ ਸਮੇਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਜੰਗ ਦਾ ਐਲਾਨ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਹੈ । ਅੰਤਰਾਲ ਤੱਕ, ਕਹਾਣੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਆਪ੍ਰੇਸ਼ਨ ਚੰਗੇਜ਼ ਖਾਨ ਵੱਲ ਵੱਧਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ 1971 ਦੇ ਭਾਰਤ-ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਯੁੱਧ ਦੀ ਅਧਿਕਾਰਤ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੈ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਫਿਲਮ ਆਪਣੇ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ: ਹੋਸ਼ਿਆਰ ਸਿੰਘ ਦਹੀਆ (ਵਰੁਣ ਧਵਨ), ਨਿਰਮਲਜੀਤ ਸਿੰਘ ਸੇਖੋਂ (ਦਿਲਜੀਤ ਦੋਸਾਂਝ) ਅਤੇ ਐਮ.ਐਸ. ਰਾਵਤ (ਅਹਾਨ ਸ਼ੈੱਟੀ)। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਕੈਡੇਟ ਸਿਖਲਾਈ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਫਤਿਹ ਸਿੰਘ ਕਲੇਰ ਯਾਨੀ ਸੰਨੀ ਦਿਓਲ ।
ਸਿਖਲਾਈ, ਦੋਸਤੀ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ
ਕਹਾਣੀ ਸਿਖਲਾਈ ਦੌਰਾਨ ਤਿੰਨ ਕੈਡਿਟਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਦੋਸਤੀ, ਸ਼ਰਾਰਤਾਂ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਿਆਹ, ਦੋ ਸੁੰਦਰ ਗਾਣੇ, ਕਾਮੇਡੀ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਇਹ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਫਿਲਮ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਹਨ – ਉਹ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਜੋ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਪਰਦੇ ‘ਤੇ ਸਿਪਾਹੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀਮਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸੰਨੀ ਦਿਓਲ: ਫਿਲਮ ਦੀ ਰੀੜ੍ਹ
ਜੇਕਰ ਬਾਰਡਰ 2 ਦੀ ਆਤਮਾ ਇਸ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਸੰਨੀ ਦਿਓਲ ਇਸਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਰੀਰ ਹੈ। ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਵੀ, ਸੰਨੀ ਫਿਲਮ ਦੇ ਜਨੂੰਨ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਮੋਢਿਆਂ ‘ਤੇ ਚੁੱਕਦਾ ਹੈ। ਵਰੁਣ, ਦਿਲਜੀਤ ਅਤੇ ਅਹਾਨ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਹਾਣੀ, ਅੰਤਰਾਲ ਤੱਕ, ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਚੁੱਕਦੀ ਹੈ, ਯੁੱਧ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਇਹ ਦੇਖਣਾ ਬਾਕੀ ਹੈ ਕਿ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗਤੀ ਕਿੰਨੀ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਸਿਨੇਮਾਈ ਅਨੁਭਵ ਜਾਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ?
‘ਬਾਰਡਰ 2’ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ੈਲੀ ਸਰਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸਰਲ ਲੱਗ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਲਮ ਦੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪਲ ਇਸਦੀ ਭਰਪਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਲ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਦਿਲਾਂ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫਿਲਮ ਦੇ ਹਰ ਭਾਵ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ।
